The Open Book

Het is weer die tijd in het jaar (met de nadruk op ‘alweer’): ik heb het te druk om te schrijven. Omdat ik wel evel les en je toch een beetje op de hoogte wil houden, heb ik een lijstje gemaakt met alle dingen waar ik mee bezig ben maar niet genoeg tijd voor heb. Wil je weten wat je kunt verwachten de komende tijd? Lees dan door!

Ten eerste ben ik bezig met mijn nieuwe lezingserie. Dit jaar ga ik lezingen geven over Paul Lynch’ Booker Prize-winnende boek Lied van de profeet. Het gaat over een Ierse vrouw die voor haar gezin moet zorgen terwijl de macht van de extreem-rechtse partij groter en groter wordt, en elke dag van haar leven gevaarlijker. Ik ben de stijl en de thema’s aan het onderzoeken, en mijn lezing zal gaan over dystopische fictie en een analyse van de personages.

Daarnaast, dankzij Prophet Song en de grootste inspiratiebron van dat boek, The Road van Cormac McCarthy, ben ik een lijst van speculatieve fictie aan het samenstellen met boeken die onze huidige problematiek weerspiegelen. Denk hierbij aan problemen zoals klimaatverandering, pandemieën en autoritaire regeringen. Hoewel deze post behoorlijk pessimistisch zou kunnen zijn, heb ik besloten dat het een hoopvolle lijst gaat worden. Hoe vreselijk de wereld er namelijk ook uitziet, elk van deze boeken gaat over overlevers. Wij mensen weten altijd een manier om door te gaan, en als dat geen positieve boodschap is, dan weet ik het ook niet meer.

Dan is er ook nog een tekst waar ik al een heel lange tijd mee bezig ben. Echter, ik wil graag dat het perfect wordt, maar dat zal nooit zo zijn, dus daarom heb ik deze post maar even verbannen naar een donker hoekje in mijn brein. Toen ik Bonnie Garmus’ roman Lessons in Chemistry las, een zogenaamde feministische roman over een vrouwelijke scheikundige in de jaren vijftig die in haar eentje de hele mannelijke wetenschappelijke wereld wil vernietigen, ergerde ik me wild aan de manier waarop het hoofdpersonage beschreven werd. Ze is namelijk meer dan perfect; ze is niet alleen ongelooflijk intelligent (net als haar overleden man, haar hond en haar kind), ze is ook nog enorm assertief, populair, en op elke pagina staat dat ze daarnaast bijna onbeschrijflijk mooi is. Dit is totaal onrealistisch en onacceptabel, omdat het verwachtingen schept die wij vrouwen nooit kunnen waarmaken. Hoe dan ook, ik ben nog steeds bezig met een uitgebreide analyse van modern feminisme gebaseerd op dat boek. Ik zou er echt verder mee moeten gaan.

Ten slotte stuurde een Nederlandse uitgeverij mij onlangs een boek over een vrouw van mijn leeftijd die gelukkig getrouwd is maar haar eerste liefde maar niet kan vergeten. Ik moet het lezen en er een blogpost over schrijven. Dit zou heel makkelijk kunnen zijn, maar helaas is dat niet het geval. Ik was vorige week namelijk op bezoek bij vrienden, en helaas heb ik daar dit boek vergeten. Ze hebben het opgestuurd, maar toen het bezorgd werd, was ik niet thuis en nu ligt het ergens buiten de stad te wachten tot ik het ophaal. Maar ik heb geen tijd omdat ik het zo druk heb dat ik ook op al mijn vrije dagen moet werken. En ik heb geen idee wanneer ik het boek op kan halen. Urgh.

Urgh is precies hoe ik me voel. Ik ben moe en er moeten zoveel dingen gebeuren en ik ben overwerkt en ik kan niet slapen en ik kan zeker geen tijd vinden om te schrijven en dat vind ik vervelend dus ik ben gefrustreerd en ik weet niet hoe ik uit deze vicieuze cirkel van negativiteit en vermoeidheid kan komen.

Hopelijk tot snel.

Welke van deze posts lijkt jou het interessants? Wanneer raakte jij voor het laatst in paniek omdat je het zo druk had? En wat doe je dan? Laat het mij (alsjeblieft!) weten in de comments! En vergeet me natuurlijk niet te volgen voor meer boekenposts!