The Open Book

“Elke, Elke, je moet dit boek lezen, het is echt mijn favoriet!”

Dit zei een van mijn leerlingen zo’n twee jaar geleden. Het ging over het boek A Good Girl’s Guide to Murder van Holly Jackson, en volgens haar was het het beste boek ooit geschreven. Normaal gesproken doe ik mijn best om de boeken van mijn leerlingen te lezen, maar om de een of andere reden was ik hier nog niet aan toegekomen. Er waren andere dingen die ik moest lezen, ik had niet zo’n zin in een young-adult moordboek, of weet ik welke andere redenen ik nog had. In ieder geval, vorige week heb ik het eindelijk gelezen. Wil je weten wat ik ervan vond? Lees dan door!

A Good Girl’s Guide to Murder was zo beroemd dat Netflix er een serie van maakte, een paar jaar geleden. Het gaat over een jong meisje, Pippa Fitz-Amobi, die besluit om een schoolproject te starten over Andie Bell, een populaire meid de vijf jaar geleden is vermoord, zogenaamd door haar vriendje dat later zelfmoord pleegde. Pippa heeft dat echter nooit geloofd, en daarom besluit ze haar eigen onderoek te doen, gaat ze samenwerken met Ravi, de broer van de “moordenaar”, en komt ze er snel achter dat de dingen die ze leert haar leven in gevaar kunnen brengen.

“Elke, Elke, heb je het boek al gelezen?”

Iets minder dan twee jaar geleden, nadat ik haar verteld had dat ik dit boek heel graag wilde lezen, moest ik toegeven dat ik het nog niet uit had, of dat ik enige moeite had gedaan om eraan te komen. Na dat schooljaar had ze een andere docent Engels en heb ik niet veel met haar gepraat. Gelukkig zagen we elkaar laatst weer, en natuurlijk hadden we het over Jacksons boek. Ik zei dat ik het echt graag wilde lezen, en ze zei dat ik haar boek mocht lenen.  

“Elke, Elke, hier is het boek!”

Meteen toen ik thuiskwam, begon ik te lezen. A Good Girl’s Guide to Murder is zo’n boek dat je in een paar dagen uithebt. Ik zat direct in het verhaal, omdat Pippa een interessant personage is en ik echt wilde weten wat er met Andie Bell gebeurd was, wie haar dan vermoord had, of dat ze misschien nog wel in leven was. Ik ben normaal geen groot fan van dit soort boeken, maar ik vond deze echt wel leuk. Ik had het einde niet zien aankomen (wel dat Pippa en Ravi verliefd op elkaar zouden worden, trouwens, maar goed, dat hoort bij young-adult boeken), en dat is altijd een goed teken. Ik kan mijn leerling vertellen dat ik het echt een leuk boek vond. Maar er was een ding dat mij dwarszat.

Ik dacht namelijk dat ik een Brits boek zou lezen, omdat Holly Jackson uit het Verenigd Koninkrijk komt. Echter, de personages zitten op een high school, betalen met dollars, en gebruiken Amerikaanse woorden. Ik was hier echt van in de war, dus daarom ging ik wat onderzoek doen – kijk toch, dankzij dit boek ben ik net zo nieuwsgierig geworden als Pippa – en kwam erachter dat er twee versies van dit boek zijn. Er is de originele Engelse, die zich afspeelt in Buckinghamsire, en dan is er een versie die herschreven is voor een Amerikaans publiek. Zoals ze tegenwoordig zeggen, daar vond ik wat van.

Het deed mij denken aan dat boekverslag, waarin een leerling zei dat ze zich niet kon inleven in een personage omdat die niet precies hetzelfde leven had als zij. Dacht Jacksons redacteur echt dat Amerikaanse lezers zich niet konden identificeren met een Brits meisje? Dacht ze dat Amerikaanse lezers in de war zouden raken van die vele koppen thee die Pippa drinkt en deze daardoor maar verving voor koffie? (Dat is echt wat er gebeurd is, overigens; ik bleef maar wachten op Pippa’s overdosis aan caffeïne.) Zouden Amerikaanse jongvolwassenen niet begrijpen dat er andere gebieden in de wereld zijn waar mensen vermoord worden? Dat er andere gebieden op de wereld zijn waar kinderen naar school gaan, net als zij? Of begrijpen ze niet dat er andere gebieden zijn… op de hele wereld? Oh, ik was echt kwaad.

Toen ik mijn vriend hierover vertelde, haalde hij zijn schouders op en zei dat dit vaak gebeurt en dat ik me er niet zo over op zou moeten winden. Hij had gelijk. Hoewel ik eigenlijk nu heel graag een blogpost wil schrijven over de uitgeverswereld (over interessante onderwerpen gesproken waar ik onderzoek naar wil doen!), is het allerbelangrijkst natuurlijk dat ik eindelijk het lievelingsboek van mijn leerling gelezen heb. Dus wanneer ze me weer ziet en gaat vragen:

“Elke, Elke, heb je het boek al gelezen?”

Dan zal ik haar vertellen dat ik dat heb, ja. En dat ik het geweldig vond. En weet je wat het allerleukst is?

Dit is het eerste deel van een trilogie, dus ik leen graag ook de andere twee delen.

Wat vond jij van A Good Girl’s Guide to Murder? Wat vind jij van detectiveboeken? Vind jij het leuk om de favoriete boeken van anderen te lezen? Wat vind jij van het feit dat de setting is veranderd van Engeland naar Amerika? Laat het alsjeblieft weten in de comments!