The Open Book

De laatste tijd vind ik het moeilijk om iets te schrijven. Ik blijf twijfelen over elk woord dat ik schrijf, dus verwijderde het maar weer, of begon een nieuwe post maar hield daar ook maar weer mee op omdat ik steeds het gevoel had dat het niet goed genoeg was. Ik weet niet wat het is. Misschien heb ik de laatste tijd te veel geweldige, originele boeken gelezen, waardoor mijn eigen ideeën simpel en leeg voelen. Misschien heb ik juist te weinig gelezen, waardoor ik niet weet waar ik over moet schrijven. Misschien heb ik niet genoeg naar mezelf geluisterd, en voel ik me daarom moe en gestrest. Wil je weten waar ik onzeker over ben, en waarom? Lees dan door!

Ik denk de laatste tijd veel aan Shakespeare. Vorige week ging ik naar een opname van een geweldig toneelstuk over Hamlet, ik las Patrick Stewarts memoir Making It So, waarin hij vertelt over zijn jeugd en over zijn leven nu, maar vooral over zijn tijd als acteur bij de Royal Shakespeare Company. Ik heb ook Judi Dench’s Shakespeare: The Man who Pays the Rent gelezen, waarin ze vertelt over alle rollen die ze gespeeld heeft van Shakespeares werk. Ik ben druk bezig om een goede manier te vinden om de twee boeken samen te voegen tot een grote liefdesverklaring aan Shakespeare en de kunsten, maar om de een of andere reden lukt me dat maar slecht.

Ik denk de laatte tijd veel aan mijn toekomst. Volgend schooljaar werk ik slechts drie dagen in plaats van vier. Dat is geweldig, dacht ik, want dan zou ik eindelijk tijd hebben om me te focussen op al die dingen die ik zo graag doe: blogposts schrijven over literatuur en lezingen geven. Maar ik ben bang dat niets gaat veranderen. Wat als niemand mijn posts gaat lezen omdat ze niet leuk genoeg, goed genoeg, enthousiast genoeg of origineel genoeg zijn, en wat als een gebrek aan interesse voor mijn blog resulteert in twijfels over mijn vaardigheid om mensen te enthousiasmeren voor literatuur?

Ik denk de laatste tijd veel aan falen. Ik heb onlangs mijn bibliotheek (diezelfde waar ik mijn plankje mocht cureren) gevraagd of ik er lezingen mocht geven, maar ze twijfelden over de haalbaarheid ervan. Ik heb ook een festival aangeschreven of ik daar mocht optreden, maar daar kreeg ik niet ens een reactie van. Ik wil zo graag dingen doen, maar ik blijf horen dat ik niet degene ben naar wie ze op zoek zijn (als ze al op zoek zijn). Wat als mijn droom om lezingen te geven altijd maar een droom zal blijven?

Ik denk de laatste tijd veel aan literatuur. Dit jaar heb ik al 34 boeken gelezen, wat meer is dan ik ooit gedaan heb tot nu toe. Sommige boeken las ik omdat het moest, andere omdat ik het echt wilde, en weer andere voelden gewoon goed op dat moment. Het probleem is dat ik met elk boek dat ik lees meer het gevoel krijg dat ik niet in staat zal zijn om er iets interessants aan toe te voegen. Hoezo zou ik iets nuttigs te zeggen hebben over een boek waar een schrijver tijdenlang mee bezig is geweest? De taal is mooier dan ik ooit zou kunnen schrijven, hun metaforen zijn raker, en hun boodschap is belangrijker. Heb ik überhaupt een boodschap?

Moet ik doorgaan met schrijven? Moet ik mijn droom achterna blijven gaan of ophouden en genieten van wat vrije tijd? Moet ik blijven proberen en soms struikelen en uiteindelijk, heel misschien, hopelijk, toch slagen? Soms vraag ik me af of het het waard is.

En nog steeds denk ik aan Shakespeare. Geen enkele schrijver laat me zo slecht over mezelf voelen, omdat zijn taal zo prachtig is dat ik er geen woorden voor heb, en zijn thema’s zijn zo universeel dat ze voor zichzelf spreken. Tegelijkertijd stemt het me ook hoopvol. Want alle films die ik gezien heb en alle boeken die ik gelezen heb herinneren me eraan waarom ik ook alweer verliefd werd op literatuur.

Shakespeare staat erom bekend dat hij voor elke situatie een citaat heeft. Ik laat mij daarom maar inspireren door de volgende: “Suit the action to the word, the word to the action.” Oftewel: zorg ervoor dat je doet wat je beloofd hebt. En zie, het werkt direct: ik heb weer een post geschreven!

Welke schrijver inspireert jou altijd? Vraag jij je ooit af of je goed genoeg bent? Wat is jouw favoriete Shakespearecitaat? Waar zal ik de volgende keer over schrijven? Laat het me alsjeblieft weten! En vergeet me niet te volgend voor meer boekenposts!